คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้

30 กรกฎาคม 2568
99

ตะเคียนหิน

ชื่อไทย ตะเคียนหิน
ชื่ออื่น เคียนทราย ตะเคียนหนู เหลาเตา
ชื่อวิทยาศาสตร์

Hopea ferrea Pierre

ชื่อวงศ์ DIPTEROCARPACEAE
ลักษณะวิสัย

เป็นไม้ต้นขนาดกลางถึงใหญ่ สูง 15 – 30 เมตร ลำต้นเปลา ตรง และมักบิด โคนเป็นพอนต่ำ ๆ หรือ ไม่มีเลย เรือนยอดเป็นพุ่มกลม หรือ รูปกรวยแหลม มองเห็นสีแดงอ่อนในระยะที่ผลิใบใหม่ ๆ กิ่งอ่อนเรียบ มีขนประปราย เปลือกสีน้ำตาลแก่แตกล่อนเป็นสะเก็ด

ลักษณะใบ

ใบรูปไข่แกมรูปหอก โคนใบมนกว้าง และค่อย ๆ เรียวไปทางปลาย ปลายสุดหยักเป็นติ่งทู่ ๆ เนื้อใบค่อนข้างบาง เกลี้ยง เป็นมันทั้งสองด้าน ใบอ่อนสีแดงเรื่อ ๆ ออกเป็นช่อสั้น ๆ ตามง่ามใบ และปลายกิ่ง

ลักษณะดอก

ดอกตูมกลม โคนกลีบรองกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นรูปกรวย ปลายแยกเป็น 5 แฉก มีขนประปราย กลีบดอกด้านนอกมีขนนุ่ม ด้านในเกลี้ยง กลีบยาวประมาณ 2 เท่าของกลีบรองกลีบดอก ก้านดอกสั้น มองไม่เห็น มีขนนุ่มทั่วไปตามก้านช่อดอก

ลักษณะเมล็ด
ลักษณะผล

เป็นรูปขอบขนาน ปลายเป็นติ่งแหลม มีขนประปราย ปีกยาว 2 ปีก รูปขอบขนานแกมรูปไข่กลับ เส้นปีกมี 8 เส้น

สรรพคุณ

เป็นพรรณไม้ประจำจังหวัดอำนาจเจริญ เปลือกต้นรสฝาด ต้มน้ำใช้ล้างแผล หรือผสมกับเกลืออมเพื่อป้องกันฟันผุ

สถานที่ แปลงอนุรักษ์พันธุกรรมพืช 16 โร่
Share this: