คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้

30 กรกฎาคม 2568
88

เต็ง

ชื่อไทย เต็ง
ชื่ออื่น เน่าใน เต็งขาว ชันตก แงะ
ชื่อวิทยาศาสตร์

Shorea obtusa Wall. ex Blume

ชื่อวงศ์ DIPTEROCARPACEAE
ลักษณะวิสัย

เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ลำต้นเปลาตรงหรือมักคดงอไม่ค่อยตรง มีความสูงได้ประมาณ 10 - 30 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกว้าง เปลือกต้นด้านนอกเป็นสีน้ำตาลเทา แตกร่อง และเป็นสะเก็ดหนา มักตกชันสีเหลืองขุ่น ส่วนเปลือกต้นด้านในเป็นสีน้ำตาลแกมเหลือง กะพี้เป็นสีน้ำตาลอ่อน และแก่นเป็นสีน้ำตาลเข้ม

ลักษณะใบ

ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ ลักษณะของใบเป็นรูปใบขอบขนาน หรือรูปรีแกมรูปขอบขนานถึงรูปไข่กลับ ปลายใบมนหรือแหลม โคนใบทู่หรือมน เนื้อใบหนา สีเขียวอมเหลือง ผิวใบมีขนสั้นสากมือถึงค่อนข้างเกลี้ยง ใบอ่อนมีขนขึ้นประปราย ส่วนใบแก่เกลี้ยง ก้านใบมักคดงอ ใบแก่ก่อนร่วงจะเป็นสีเหลือง ส้ม หรือแดง

ลักษณะดอก

เป็นช่อแยกแขนงตามปลายกิ่งหรือตามง่ามใบ ช่อดอกมีขนนุ่ม ดอกมีขนาดเล็กเป็นสีขาวนวล กลีบดอกและกลีบรองดอกมีอย่างละ 5 กลีบ กลีบดอกเป็นสีขาวแกมเหลืองอ่อน มีกลิ่นหอม โคนกลีบดอกซ้อนทับกัน ปลายกลีบแยกกันและจีบเวียนตามกันเป็นกังหัน ส่วนกลีบเลี้ยงที่โคนเชื่อมติดกัน ปลายแยกออกเป็น 5 แฉก

ลักษณะเมล็ด
ลักษณะผล

ผลเป็นรูปกลมรีถึงรูปไข่ มีขนาดกว้างประมาณ 0.8 เซนติเมตร และยาวประมาณ 1 เซนติเมตร มีปีกสั้น 2 ปีก ยาวประมาณ 3 - 4.5 เซนติเมตร และปีกยาวอีก 3 ปีก ลักษณะเป็นรูปหอกกลับ ขนาดกว้างประมาณ 0.7 - 1 เซนติเมตร และยาวประมาณ 4 - 6 เซนติเมตร ภายในผลมีเมล็ด 1 เมล็ด

สรรพคุณ

ไม้มักคดงอ แข็งแรงทนทาน เป็นสมุนไพรสมานแผล ห้ามเลือด รักษาแผลเรื้อรัง แผลพุพอง

สถานที่ แปลงอนุรักษ์พันธุกรรมพืช 16 โร่
Share this: