Erythrina variegata Linn.

ไม้ยืนต้นขนาดกลาง อายุหลายปี สูง 10 - 15 เมตร ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่ม โปร่ง กิ่งอ่อนมีหนาม เปลือกต้นสีน้ำตาลอมเทา มีลายเป็นร่องตามแนวยาว และกิ่งก้านมีหนามแหลมคมสีดำ หรือบางชนิดมีหนามเล็ก ๆ แหลมคม

ใบประกอบแบบขนนก มีใบย่อย 3 ใบ ใบกลางมีขนาดใหญ่กว่าใบด้านข้าง รูปไข่ถึงรูปไข่แกมรูปขนมเปียกปูน ปลายเรียวแหลม โคนมน ขอบเรียบถึงเว้าเล็กน้อย ใบค่อนข้างหนา ผิวเกลี้ยง เป็นมัน แผ่นใบด้านบนสีเขียวเข้มมีลายสีเหลืองถึงสีขาวนวลตามแนวเส้นใบ ใต้ใบสีซีดกว่า ก้านใบสีเขียว

ดอกสีแสดแดงหรือสีขาว ดอกรูปถั่ว ออกเป็นช่อแบบช่อกระจะขนาดใหญ่บริเวณปลายกิ่ง ช่อดอกยาว 17 - 47  เซนติเมตร ดอกบานเต็มที่กว้าง 7 - 8 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงโคนเชื่อมติดกัน ปลายแยก 2 แฉก ไม่สมมาตรกัน กลีบดอกสีแดงหรือส้มมี 5 กลีบ เรียงซ้อนทับกัน มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ

เมล็ดรูปไข่สีน้ำตาลแดง แสด

ผลเป็นฝักแบนโค้งเล็กน้อย ยาวประมาณ 15 - 30 เซนติเมตร เป็นข้อ ๆ สีน้ำตาลเข้ม โคนฝักจะลีบเล็ก เมื่อแก่ฝักจะแตกที่ปลายและอ้าออก ภายในฝักมีเมล็ดเป็นเหลี่ยม บางฝักยาวคอดเป็นข้อ ๆ สีน้ำตาลเข้ม และบางฝักแคบ ภายในมีเมล็ด 2 - 4 เมล็ด

เป็นพรรณไม้ประจำจังหวัดปทุมธานี ดอกช่วยขับโลหิตระดู ทุกส่วนของใบเป็นยาแก้ริดสีดวง แก้ลม