คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้
ประดู่ป่า
| ชื่อไทย | ประดู่ป่า |
| ชื่ออื่น | จิต๊อก ฉะนอง ดู่ ดู่ป่า ตะเลอ ประดู่เสน |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Pterocarpus macrocarpus Kurz |
| ชื่อวงศ์ | FABACEAE |
| ลักษณะวิสัย | เป็นไม้ยืนต้น ผลัดใบขนาดใหญ่ สูงได้ถึง 30 เมตร เปลือกแตกเป็นร่องลึกหรือเป็นสะเก็ด สีน้ำตาลเข้มหรือสีน้ำตาลอมเทา มีน้ำยางสีแดง กิ่งมีขนสั้นนุ่ม |
| ลักษณะใบ | ใบเป็นประกอบแบบขนนกเรียงสลับ ใบย่อย เยื้องสลับ 3 - 13 คู่ เรียงสลับ รูปไข่ถึงรูปขอบขนาน โคนใบรูปลิ่มถึงกลม ปลายใบเป็นติ่งแหลม ขอบเรียบหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย |
| ลักษณะดอก | ดอกออกเป็นช่อแบบกระจะแยกแขนง ออกตามซอกใบใกล้ปลายกิ่ง ยาว 10 - 20 เซนติเมตร ดอกสีเหลือง กลีบเลี้ยงรูประฆังปลายแยกเป็น ๕ แฉก กลีบดอกรูปถั่ว เกสรเพศผู้ 10 อันสีเหลือง มีกลิ่นหอม |
| ลักษณะเมล็ด | เมล็ดมีรูปทรงรี |
| ลักษณะผล | ผลเป็นฝักแบนคล้ายโล่ มีปีก เส้นผ่านศูนย์กลาง 6 - 10 เซนติเมตร ขนาดใหญ่กว่าประดู่บ้าน ภายในฝักมี 1 - 2 เมล็ด |
| สรรพคุณ | เป็นพรรณไม้ประจำจังหวัดชลบุรี เนื้อไม้สีแดงอมเหลือง เนื้อละเอียดปานกลาง มีลวดลายสวยงาม แข็งแรงทนทาน ใช้ในงานก่อสร้าง ทำเสา พื้น ต่อเรือ เครื่องเรือน เครื่องดนตรี เช่น ซอ ลูกและรางระนาด เปียโน แก่นสีแดงคล้ำใช้ย้อมผ้า เปลือกให้น้ำฝาดใช้ฟอกหนัง |
| สถานที่ | แปลงอนุรักษ์พันธุกรรมพืช 16 โร่ |