คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้

31 กรกฎาคม 2568
135

ประดู่ป่า

พืชเศรษฐกิจ
ชื่อไทย ประดู่ป่า
ชื่ออื่น จิต๊อก ฉะนอง ดู่ ดู่ป่า ตะเลอ ประดู่เสน
ชื่อวิทยาศาสตร์

Pterocarpus macrocarpus Kurz

ชื่อวงศ์ FABACEAE
ลักษณะวิสัย

เป็นไม้ยืนต้น ผลัดใบขนาดใหญ่ สูงได้ถึง 30 เมตร เปลือกแตกเป็นร่องลึกหรือเป็นสะเก็ด สีน้ำตาลเข้มหรือสีน้ำตาลอมเทา มีน้ำยางสีแดง กิ่งมีขนสั้นนุ่ม

ลักษณะใบ

ใบเป็นประกอบแบบขนนกเรียงสลับ ใบย่อย เยื้องสลับ 3 - 13 คู่ เรียงสลับ รูปไข่ถึงรูปขอบขนาน โคนใบรูปลิ่มถึงกลม ปลายใบเป็นติ่งแหลม ขอบเรียบหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย

ลักษณะดอก

ดอกออกเป็นช่อแบบกระจะแยกแขนง ออกตามซอกใบใกล้ปลายกิ่ง ยาว 10 - 20 เซนติเมตร ดอกสีเหลือง กลีบเลี้ยงรูประฆังปลายแยกเป็น ๕ แฉก กลีบดอกรูปถั่ว เกสรเพศผู้ 10 อันสีเหลือง มีกลิ่นหอม

ลักษณะเมล็ด

เมล็ดมีรูปทรงรี

ลักษณะผล

ผลเป็นฝักแบนคล้ายโล่ มีปีก เส้นผ่านศูนย์กลาง 6 - 10 เซนติเมตร ขนาดใหญ่กว่าประดู่บ้าน ภายในฝักมี 1 - 2 เมล็ด

สรรพคุณ

เป็นพรรณไม้ประจำจังหวัดชลบุรี เนื้อไม้สีแดงอมเหลือง เนื้อละเอียดปานกลาง มีลวดลายสวยงาม แข็งแรงทนทาน ใช้ในงานก่อสร้าง ทำเสา พื้น ต่อเรือ เครื่องเรือน เครื่องดนตรี เช่น ซอ ลูกและรางระนาด เปียโน แก่นสีแดงคล้ำใช้ย้อมผ้า เปลือกให้น้ำฝาดใช้ฟอกหนัง

สถานที่ แปลงอนุรักษ์พันธุกรรมพืช 16 โร่
Share this: