คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้

31 กรกฎาคม 2568
138

พญายา

พืชให้กลิ่นหอม
ชื่อไทย พญายา
ชื่ออื่น ทานาคา
ชื่อวิทยาศาสตร์

Naringi crenulata (Roxb.) Nicolson

ชื่อวงศ์ RUTACEAE
ลักษณะวิสัย

เป็นไม้พุ่มกึ่งไม้ต้น หรือไม้ต้นขนาดเล็ก ผลัดใบ สูง 2 - 10 เมตร ตามลำต้นและกิ่งก้านมีหนามแหลมยาวทั่วไป เปลือกสีขาวปนเขียว แตกสะเก็ดเล็ก ๆ เป็นร่องตื้น ๆ

ลักษณะใบ

ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว เรียงสลับ ใบย่อย 4 - 13 ใบ รูปวงรีแกมไข่กลับ กว้าง 1.5 - 3 เซนติเมตร ยาว 2 - 7 เซนติเมตร ก้านใบแผ่เป็นปีก ลักษณะเป็นครีบออกสองข้าง เป็นช่วง ๆ ระหว่างคู่ใบย่อย โคนและปลายใบสอบแคบ เนื้อใบบางคล้ายกระดาษถึงหนาคล้ายแผ่นหนัง เนียน เกลี้ยง เมื่อส่องดูจะเห็นต่อมน้ำมันเป็นจุดใส ๆกระจายอยู่ทั่วไป ขอบใบหยัก เป็นซี่ฟันเลื่อย ตื้น ๆ เส้นแขนงใบข้างละ 3 - 5 เส้น ก้านช่อใบยาวได้ถึง 3 เซนติเมตร ไม่มีก้านใบย่อย

ลักษณะดอก

ช่อดอกออกเดี่ยว ๆ ตามกิ่งด้านข้างหรือออกมาจากกลุ่มใบประกอบ มีขนประปราย บางครั้งมีเพียง 1 - 2 ดอก ดอกเล็ก สีขาวอมเหลือง กลิ่นหอมเย็น กลีบเลี้ยง 4 กลีบ กลีบดอก 4 กลีบ แยกกันเป็นอิสระ ยาวประมาณ 5 มิลลิเมตร มีต่อมน้ำมันทั่วไป เกสรเพศผู้ 8 อัน มีจานฐานดอกรูปวงแหวนล้อมรอบรังไข่

ลักษณะเมล็ด
ลักษณะผล

ผลรูปทรงกลมมีเนื้อฉ่ำน้ำ ผลแก่สีม่วงคล้ำ

สรรพคุณ

คนพม่านิยมนำทานาคามาประทินผิว ทาหน้า มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ

สถานที่ แปลงอนุรักษ์พันธุกรรมพืช 16 โร่,ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้
Share this: