คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้
พญายา
| ชื่อไทย | พญายา |
| ชื่ออื่น | ทานาคา |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Naringi crenulata (Roxb.) Nicolson |
| ชื่อวงศ์ | RUTACEAE |
| ลักษณะวิสัย | เป็นไม้พุ่มกึ่งไม้ต้น หรือไม้ต้นขนาดเล็ก ผลัดใบ สูง 2 - 10 เมตร ตามลำต้นและกิ่งก้านมีหนามแหลมยาวทั่วไป เปลือกสีขาวปนเขียว แตกสะเก็ดเล็ก ๆ เป็นร่องตื้น ๆ |
| ลักษณะใบ | ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว เรียงสลับ ใบย่อย 4 - 13 ใบ รูปวงรีแกมไข่กลับ กว้าง 1.5 - 3 เซนติเมตร ยาว 2 - 7 เซนติเมตร ก้านใบแผ่เป็นปีก ลักษณะเป็นครีบออกสองข้าง เป็นช่วง ๆ ระหว่างคู่ใบย่อย โคนและปลายใบสอบแคบ เนื้อใบบางคล้ายกระดาษถึงหนาคล้ายแผ่นหนัง เนียน เกลี้ยง เมื่อส่องดูจะเห็นต่อมน้ำมันเป็นจุดใส ๆกระจายอยู่ทั่วไป ขอบใบหยัก เป็นซี่ฟันเลื่อย ตื้น ๆ เส้นแขนงใบข้างละ 3 - 5 เส้น ก้านช่อใบยาวได้ถึง 3 เซนติเมตร ไม่มีก้านใบย่อย |
| ลักษณะดอก | ช่อดอกออกเดี่ยว ๆ ตามกิ่งด้านข้างหรือออกมาจากกลุ่มใบประกอบ มีขนประปราย บางครั้งมีเพียง 1 - 2 ดอก ดอกเล็ก สีขาวอมเหลือง กลิ่นหอมเย็น กลีบเลี้ยง 4 กลีบ กลีบดอก 4 กลีบ แยกกันเป็นอิสระ ยาวประมาณ 5 มิลลิเมตร มีต่อมน้ำมันทั่วไป เกสรเพศผู้ 8 อัน มีจานฐานดอกรูปวงแหวนล้อมรอบรังไข่ |
| ลักษณะเมล็ด | |
| ลักษณะผล | ผลรูปทรงกลมมีเนื้อฉ่ำน้ำ ผลแก่สีม่วงคล้ำ |
| สรรพคุณ | คนพม่านิยมนำทานาคามาประทินผิว ทาหน้า มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ |
| สถานที่ | แปลงอนุรักษ์พันธุกรรมพืช 16 โร่,ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้ |